قایقی خواهم ساخت…

خواهم انداخت به دریای دل اربابم… قایق از خشم پر است

ودل از نفرت تکفیری ها

قصه ی فهمیده

باز تکرار کنم؟

نه دگر این باردعوا

به سر سربند نیست

همه سربندها

نام یافاطمه است… نشود تکرار باز عاشورا

خیمه ها اینبار جایش امن است

علم عباس هم

دست نیکوی گل سرسبد فاطمه است

رهبرم خامنه ایست

رهبرم سید و اولاد علی است

رهبرم اخم کند

به خدا مادرتان داغ شما می بیند… حاج همت رفته.کاظمی دیگر نیست

پدرموشک ایران هم رفت

لیک از عالم غیب

باز با ما هستند‌.‌‌..

حاج قاسم هم هست

که سلیمانی کرد. همه دنیا را فتح… همه ی ما هستیم‌‌‌

کور خواندید اگر

باز هم فکر کنید

که علی تنهاست… نامه های بیعت با مسلم. همه اش ایرانیست…

همه با خون خود امضا کردیم

خاک پای پسر زهراییم… باز دنیا انگار

تشنه ی خون شده است

هوس رویش لاله کرده

دورتادور ضریح عباس

خون شیعه ز گرفتاری تن خسته شده

وقت آنست که آزاد شود از رگ ها *رهبرم*اخم نکن

ای به فدای جدت

به خدا اذن دهی

شیعه باخون خودش میشورد

همه ی لشکر کفر

همه ی لشکر کفر…

بعد روح الله او برما ولیست/

اوعلمدار امام غائب است/

مهدی آخرزمان رانائب است/

بی ولایش بی خمینی بودنست/

سربه پای هریزیدی سودنست/

بی ولایش باعدو همسوییست/

دم زدن ازراه حق پرروییست/

بی علی با روح حق لافست ولاف/

بانبی بی مرتضی ره شدخلاف /

امر امر اوست؛او بر ما سراست/

اوامام ومقتدا؛اورهبراست/

اوامیرعشق رادلبندهست/

فاطمه رایاور و فرزندهست/

اوعلمدارسپاه مهدویست/

نائب المهدی و برملت ولیست /

گر بگویدگوی آتش میشویم/

درکف او تیغ سرکش میشویم/

گر که او فرمان دهد،شمشیرمان!/

میخورد آب ازگلوی خائنان/

اشترجمال راپی می کنیم/

تیر او را سنگ در"دی” می زنیم/

“رهبرا"گوییم مادرهرنفس/

باتوماهستیم تاآخرنفس

برای سلامتی رهبر عزیزمان صلوات برمحمدوآل محمد.ص

مجنونی که لک زده قلبــــش برایــــــتان !

در این کلاس ســــرد حضور تو واجب است

این بار چندم است که استاد غایب است ؟

نرگس شکفتــــه است تو را داد می زنـــد

آقا بیا که فاصـــــله فــــــریاد می زنــــــــد

این روزها نمی شــــــــــــود اندوهگین نبود

دلــــــواپس نهایــــــــت تلخ زمیــــــــن نبود

تب کرده مادرم ز غمت مدتـــــی مدیـــــــد

هذیان مادرم شده « آقا خوش آمدیــــد »

آقا دلم عجیب تو را درد می کشـــــــد

دستم مدام واژه ی « بر گرد » می کشـد

امضاء : دو چشم خیس و دلی در هوایتـــان ،

دیوانه ای که لک زده قلبش برایتــــــــــان . . . ” اللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلیِّکَ الفَرَج “

معلم دانش آموزی را صدا زد و گفت، شعر بنی ادم را بخوان،

دانش اموز شروع کرد :

بنی ادم اعضای یک پیکرند

که در آفرینش زیک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

بعد ساکت شد. معلم گفت بقیه اش، گفت آقا نتونستم حفظ کنم، مادرم مریضه و گوشه خونه افتاده، پدرم سخت کار میکنه و خرج دوا ودرمونشو میده، من باید کارهای خانه را انجام بدم و به خواهر و برادر کوچیکترم هم رسیدگی کنم، به خدا وقت نکردم، ببخشید.

معلم گفت : همین! ببخشید؟ این که نشد جواب! همه مشکل دارن، باید درستو میخوندی. مشکل تو به من مربوط نیست.

در این لحظه پسر با چشمانی خیس گفت : آقا یادم اومد.

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی.